Parashikimi i Karl Marksit se revolucioni komunist do të shpërthente në fuqitë e industrializuara si Gjermania apo Mbretëria e Bashkuar dështoi, sepse kapitalizmi perëndimor u reformua dhe u dha punëtorëve të drejta politike e siguri sociale. Në vend të vendeve të pasura, komunizmi triumfoi në perandori të varfra agrare si Rusia për shkak të luftërave e autokracisë, ndërsa në Evropën Lindore u imponua ushtarakisht nga Bashkimi Sovjetik pas Luftës së Dytë Botërore.
Shtetet perëndimore krijuan mekanizma vetë-korrigjues duke e integruar klasën punëtore në sistem, përkundër shteteve lindore që refuzuan reformimin dhe i lanë qytetarët pa rrugëdalje politike midis varfërisë së skajshme dhe autoritarizmit.
Në Mbretërinë e Bashkuar, reformat ligjore të viteve 1832, 1867 dhe 1884 u dhanë të drejtë vote punëtorëve, ndërsa legalizimi i hershëm i sindikatave dhe ngritja e Partisë Laburiste mundësuan përmirësimin e kushteve të punës pa pasur nevojë për përmbysje të shtetit. Shpërndarja e pasurisë industriale krijoi gjithashtu një shtresë të mesme që kishte interes të mbronte stabilitetin.
Në Gjermani, Kancelari Otto von Bismarck krijoi në vitet 1880 shtetin e parë social në botë me sigurime shëndetësore e pensione për t’ua zbehur tërheqjen ideve radikale, ndërsa Partia Socialdemokrate (SPD) zgjodhi rrugën parlamentare. Kur komunistët tentuan të merrnin pushtetin në vitin 1919 përmes Kryengritjes Spartakiste, qeveria e re dhe ushtria e shtypën atë me forcë, ndërsa gjatë krizës së Depresionit të Madh elitat gjermane zgjodhën nazizmin si mburojë ndaj komunizmit.
Në Rusinë e vitit 1917 u krijua stuhia e përsosur për revolucion**,** pasi autokracia e Carit Nikolla II nuk lejonte hapësira demokratike, ndërsa humbjet në Luftën e Parë Botërore sollën uri dhe dezertim masiv. Gjermania Perandorake shfrytëzoi këtë moment duke financuar dhe lehtësuar kthimin e Leninit në Rusi për ta nxjerrë atë nga lufta, ndërsa bolshevikët fituan mbështetjen e fshatarëve me slloganin “Paqe, Tokë, Bukë”.
Pas Luftës së Dytë Botërore, komunizmi u shtri në Evropën Lindore kryesisht përmes pranisë ushtarake të Ushtrisë së Kuqe dhe “Taktikave të Sallamit”, me të cilat komunistët eliminuan opozitën pjesë-pjesë deri në vitin 1948.
Përjashtim bënë Shqipëria dhe Jugosllavia, ku komunizmi erdhi në pushtet përmes luftës autoktone partizane pa ndërhyrjen direkte sovjetike, gjë që u dha atyre më vonë pavarësi nga Moska.
Teoritë se komunizmi ishte një projekt sekret i bankierëve ndërkombëtarë apo se popujt lindorë kishin prirje natyrale ndaj nënshtrimit mbeten mite të pasakta, pasi shtrirja e këtij regjimi erdhi si pasojë e rrethanave gjeopolitike, forcës ushtarake dhe kontrollit strikt shtetëror./Korrespodenti