Përsëritja e një gënjeshtre ndryshon strukturën e trurit: Pse mendja i beson gënjeshtrat e veta

Mendimet e përsëritura kanë fuqinë të ndryshojnë anatominë fizike të trurit të njeriut përmes neuroplasticitetit, duke i kthyer idetë e shpeshta – qofshin ato të vërteta apo gënjeshtra – në besime automatike. Hulumtimet e fundit në neuroshkencë konfirmojnë se ky proces biologjik përcakton mënyrën se si ne e perceptojmë realitetin dhe veten.

​Kur një ide praktikohet ose dëgjohet shpesh, truri forcon lidhjet elektrike dhe kimike midis neuroneve sipas Ligjit të Hebb-it. Ky proces, i njohur si përforcim afatgjatë, krijon rrugë sinaptike më të shpejta, por kjo lehtësi e përpunimit sjell dy kurthe të mëdha kognitive.

I pari është efekti i të vërtetës iluzore, ku truri e ngatërron familjaritetin e një mesazhi me vërtetësinë e tij, duke e pranuar një informacion të dëgjuar shpesh si të saktë, edhe nëse është plotësisht i rremë. I dyti është anshmëria e konfirmimit, që e shtyn trurin të veprojë si filtër selektiv, duke mbledhur vetëm provat që mbështesin besimin e instaluar dhe duke injoruar të dhënat kundërshtuese.
​Ky mekanizëm ndodh për shkak të prirjes biologjike të trurit për të kursyer energji. Ndonëse peshon vetëm 2% të masës trupore, truri harxhon rreth 20% të energjisë së organizmit. Për të minimizuar këtë konsum, ai përdor shkurtore kognitive, duke preferuar të pranojë mendimet e njohura automatike sesa të analizojë në mënyrë kritike informacione të reja.

​Sipas studimeve të psikologjisë kognitive në University College London, për të zëvendësuar një model mendimi negativ me një autostradë të re neuronale përmes vetëbisedimit të qëllimshëm duhen mesatarisht nga 18 deri në 66 ditë përsëritje të vazhdueshme. Procesi i ndryshimit kalon fillimisht nga identifikimi dhe riformulimi, që nënkupton kapjen e qëllimshme e mendimeve automatike negative dhe zëvendësimin e tyre me alternativa realiste. Më pas, përsëritja e strukturuar e mesazheve konstruktive krijon lidhje të reja sinaptike, të cilat me kalimin e kohës bëhen më dominuese se ato të vjetrat.

​Në kuadër të këtij konteksti, neuroplasticiteti vërteton se arkitektura e mendjes nuk është statike. Truri mëson dhe formësohet biologjikisht nga informacioni dhe vetëbisedimi që i ofrohet më shpesh, duke i dhënë individit kontroll praktik mbi ndryshimin e qëllimshëm të mendësisë së tij./Korrespodenti

Video nga Inteligjenca n'3D - mos e humbisni:

PUBLIKIMET E FUNDIT

TË NGJASHME