Arratisja e ish-përkthyesit Ilir Bulka në vjeshtën e vitit 1987 u shoqërua me deklarata të bujshme për figurën e Enver Hoxhës, të publikuara në mediat greke, italiane dhe ndërkombëtare. Pohimet e tij për anët e errëta të personalitetit të diktatorit u përhapën me shpejtësi dhe u pasqyruan gjerësisht nga shtypi perëndimor.
Sipas Bulkës, Enver Hoxha kishte një jetë të fshehtë dhe një personalitet paranojak, ndërsa orientimi i tij seksual, për të cilin pretendonte se kishte dijeni edhe bashkëshortja Nexhmije Hoxha, kishte ndikuar drejtpërdrejt në mënyrën si ai qeveriste vendin. Ish-përkthyesi deklaronte se frika nga ekspozimi e kishte bërë diktatorin të kapet fort pas pushtetit dhe të përdorë metoda ekstreme represioni.
Këto dëshmi u botuan nga gazeta prestigjioze si “Vradhini”, “La Stampa” dhe “Il Messaggero”, ku Enver Hoxha përshkruhej si një udhëheqës brutal, paranojak dhe i dhunshëm. Në Shqipëri, reagimi i regjimit nuk u drejtua ndaj autorit të deklaratave, por ndaj familjes së tij.
Sipas dokumenteve dhe rrëfimeve të mëvonshme, Nexhmije Hoxha urdhëroi internimin e menjëhershëm të familjarëve të Ilir Bulkës, të cilët u dëbuan nga Tirana dhe u dërguan në zona të izoluara, pa pritur as vendime zyrtare.
Deklaratat e Bulkës mbeten edhe sot pjesë e debateve historike mbi regjimin komunist, mekanizmat e frikës dhe represionit, si dhe mbi mënyrën se si pushteti absolut ndikoi në jetën politike dhe njerëzore të Shqipërisë për dekada me radhë.